faun

.

2010-01-13T19:27:00.000+01:00

Jaka Ty piękna jesteś.
I jestem w Twoim świecie, nie będę uciekał.

Szczęście.

Oj,

2009-09-23T18:33:00.000+02:00

głupi to ja jestem. Bez dwóch zdań

space-dye vest.

2009-09-20T01:57:00.002+02:00

Dzisiaj jest zimno. Szukałem piosenki na ten moment i znalazłem. Zostawisz mnie jutro? Właściwie, żadne jutro. Zostawisz mnie za te kilkanaście godzin? Tego się boję. Chyba nigdy nie bałem się porzucenia.
Nigdy na dobrą sprawę nie zostałem, jeśli nie dałem ku temu dobrego powodu. Może dlatego tak mnie to przeraża. Bo mi zależy.
Zdaję sobię sprawę z tego co robię, przyjmuję konsekwencje. Nie jestem tak radosny, jak byś chciała. Nie potrafię tańczyć.
Staram się Tobie przypodobać, niektórych rzeczy nie zrobię.
Zostawisz, nie zostawisz. Za te kilkanaście godzin. Każesz mi na to czekać.

koniec lata

2009-09-15T15:32:00.004+02:00

Czarno - biało

I kolorowo ;)

2009-08-20T16:23:00.002+02:00

Zasnąłem, spałem długo, obudziłem się i zapomniałem, kim jestem.
Staram się zebrać w sobie. Nawet nie depresja, po prostu wielkie zagubienie.
Gdzieś pomiędzy zdarzeniami sprzed lat, gdzieś pomiędzy przyszłością, gdzieś pomiędzy ostatnimi dniami i pamięcią mocno połamaną przez promile.
I czuję się taki wypruty, i taki pusty, i... niechciany. Niechcący przypominam sobie to, co tak bardzo chciałbym pamiętać. Słabo przypominam i tylko żałuję, że nie zapamiętam tego jeszcze raz.

Muszę zrobić sobie przerwę, przejechać się nad morze, cokolwiek. Byle nie wiało zbyt mocno. :|

okruch

2009-07-20T01:37:00.002+02:00

Jak ćma do żarówki leci, lgnę do Ciebie, chciałbym chodzić za Tobą ile tylko się da - rysuję Cię, gdzieśtam w obszarach, które jeszcze nie uległy zakurzeniu. Chociaż nie umiem rysować, to staram się jak tylko mogę.
Nie wiem po raz kolejny co robi ze mną desperackie poczucie bycia człowiekiem. Chciałbym gwiazdy z nieba.
Jak ćma mylę się, nie nazwę Ciebie księżycem, już nie.

Chyba potrzebuję.

nie, nie do Ciebie lgnę, próbuję się uwolnić, tylko w złą stronę.

.

2009-07-18T18:53:00.006+02:00

Sesja z Aleksandrą ;)

.

2009-07-07T02:25:00.002+02:00

A gdybym czuł się naprawdę tak?
Nie chce mi się pisać, nawet nie mam o czym.
Dużo życia na zewnątrz, współmiernie mało gdzie indziej.

eternal sunshine of the spotless mind

2009-06-21T03:17:00.001+02:00

"Sand is overrated. It's just tiny little rocks.
If only I could meet someone new. I guess my chances of that happening are somewhat diminished, seeing that I'm incapable of making eye contact with a woman I don't know."

"Why do I fall in love with every woman I see... who shows me the least bit ofattention?"

spike

2009-05-27T00:35:00.006+02:00

I co teraz? Teraz się wkurwiam, ostatnio strasznie się wkurwiam, na wszystko. I to w zasadzie nie taka najgorsza zmiana. Ale... nieważne.

i zdjęcia zrobiłem. I przerobiłem głupio. Supcio normalnie.

Cucumber w Cytawa Cafe

2009-05-17T23:32:00.004+02:00

Źle nie było :)

CUcumber

2009-05-12T01:56:00.004+02:00

Notka z dupy, ale trzeba się pochwalić. :)
W sobotę, 09.05.09 odbyła się w Modelarni pierwsza impreza CUcumber, którą to z kilkoma bucami organizujemy :)
Wszystko wyszło lepiej niż się spodziewaliśmy, jednak jest jeszcze wiele do zrobienia.

Dla mnie do zrobienia jest - kupić jaaasny obiektyw. Bo lampa błyskowa to zło wcielone :)

hm...

2009-05-06T11:43:00.002+02:00

Efekt wczorajszego wydania zaliczki. ;]

Poza tym, kilka zatrważających refleksji. No ale do przodu.

egocentric.

2009-05-04T02:49:00.002+02:00

Ale panie michale, nad czym się pan tak zastanawia?
Bo chyba nie nad kimś.

Pozbieram się z tym wszystkim.
Uporządkuję to.
Mam plan.

.

2009-04-30T01:01:00.002+02:00

Szkoda tylko, że naiwność jest tego rodzaju cechą, której utraconej, nie da się odzyskać.
A wraz z utratą naiwności przychodzi cynizm i głupi uśmiech. Wcale nie śmieszny, ani nazbyt wesoły.

Jest pod górkę. Wcale nie fajnie. Chwilowe załamanie, chwilowa utrata wiary w cokolwiek związanego ze sobą, chwilowa zabawa w "odrzuć od siebie tyle osób, żeby już niewiele zostało, później siedź wieczorami w samotności i użalaj się nad sobą".

A to, że wiem o wszystkim, co się ze mną dzieje, przeszkadza mi tylko w "cieszeniu się" takowym stanem.

tak mi rób.

2009-04-26T15:32:00.003+02:00

codzień.

.

2009-04-23T16:08:00.002+02:00

Uśmiechnij się, i tak Cię zapomnę.

(tylko do kogo ja to piszę?)

.

2009-04-22T02:22:00.002+02:00

Szukam Cię, szukam.
Nie możesz wypaść mi z głowy.
Nie mogę tego wyłączyć.

A przecież wcale Cię nie znam. :/

Mr Hyde

2009-04-19T02:40:00.003+02:00

Mr Hyde znowu się ujawnił.
I zdjęcie nie z dzisiaj, ale tak mniej więcej dziś się czuję.
Br... Głupek, głupek, głupek.

Mam nowe postanowienie - nie piję z ludźmi. Do komputera, do lustra, do ściany, do popielniczki - ok.
Ale kurwa - nigdy już w towarzystwie. ;]

post zatytuowany "Gmina Pruszcz Gdański"

2009-04-13T16:14:00.010+02:00

No więc, w związku z ewentualnym zleceniem wybrałem się do Gminy Pruszcz Gdański, popykać foty. Zabrałem ze sobą Wiolę, która puszczała techno i kręciła dziwne filmy. Suma sumarum, coś tam wyszło, miały być pejzaże, jakkolwiek naturalnie zafascynował nas opuszczony pgr "Wstęp wzbroniony, grozi zawaleniem", bla bla bla.

post 101. (bo 100 przegapiłem)

2009-04-13T02:57:00.013+02:00

Świątecznie, nieświątecznie. W dzień zero ludzi na ulicach, zazwyczaj zajęte do ostatniego miejsca dla niepełnosprawnych parkingi tym razem świecą pustkami. Wieczorem odziwo trochę inaczej, ale również puściej.
To dobry powód, by lubić święta. No i na fotach z Wiooolą byłem. ;]

by Wiola:

a to już moje

It's still cold in Alaska

2009-04-10T01:07:00.004+02:00

Blake says he is sorry he got through to me
If it's ok he'll call right back and talk to the machine
Blake says it looks like acid rain today
He takes the fish inside
He's very kind that way
But just like Caroline
He doesn't seem to mind
The globe is getting warmer all the time

It's still cold in Alaska
It's still cold in Alaska

Praca, praca, praca.
Aż brak słów, ale w coś trzeba uciec.

(po naprawie wycieraczek może faktycznie biedny, ale przynajmniej nadal podpisuję się pod swoimi słowami)

ahinsa

2009-04-05T23:39:00.002+02:00

Jedyne, co teraz mogę zrobić, to próbować być lepszym człowiekiem.
A w moim wypadku znaczy - nie angażować się. Nie angażować innych. Nikogo już do siebie nie przyciągnąć.
Zamknąć się.

pusto i chujowo

2009-04-05T01:31:00.003+02:00

...no bo skoro robię złe rzeczy, to jak ma być.

Nie mam usprawiedliwienia, jedynie nic nie warte poczucie winy, które nie pozwala mi zasnąć.

Prawie jak zwykle

2x10

2009-04-03T02:13:00.003+02:00

Podszedłem do okna i zobaczyłem spadającą gwiazdę. Trwało to sekundę, a później chyba z minutę myślałem nad życzeniem.
I, kurwa, nic. Być szczęśliwym? Silly me. Roześmiałem się wewnątrz. Gorzko trochę.
To takie pierdolenie, ludzie rodzą się i kształtują przez jakiś czas, a później już zostają tym, co wyrosło.
Czas kształtowania chyba powoli dla mnie mija.
Więc - powitajcie oklaskami, ten wiecznie nieszczęśliwy, wiecznie niespełniony, wiecznie dobra pragnący, a czyniący chujowiznę.
Spadła gwiazda. Naprawdę myślałem nad życzeniem. Myślałem, myślałem. I nic. Nie wiem co jest ważne, nie wiem czego chcę.

have to drive

2009-03-30T23:55:00.003+02:00

Kiedyś dojdę do miejsca, w którym zatańczą przede mną kolory.
I wyjdę ze studni.

Póki co, tracę się. trochę. w chuj.

We will save your brothers
We will save your cousins
We will drive them far away
From streets and lights
From all signs of bad mankind

We suffer mornings most of all
Wake up all bleary eyed and sore
Forgetting everything we saw
(I’ll meet you in an hour
at the car)

(Amanda Palmer - Have to drive)

poranek

2009-03-08T13:43:00.002+01:00

Jakoś mi tak dziwnie, czasem nieswojo w tym życiu, kiedy wstaję stanowczo zbyt późno, zapalam papierosa jeszcze w łóżku i nawet nie czuję głodu, ani pragnienia. Jakoś mi tak nienaturalnie, muzyka leci cicho, tak ją ustawiłem na noc, jakoś obce są te wszystkie osoby i przypatruję im się tylko z daleka, jak postaciom z książek.
Wcale nie jest mi z tym źle, po prostu wstawać się nie chcę, mógłbym tak przeleżeć swoje życie, patrząc z daleka. Nie ingerować.
Czasem myślę, że byłoby to całkiem rozsądne rozwiązanie. Czasem... Czasem myślę nawet o głupszych rzeczach.

Well played.

2009-03-08T02:43:00.002+01:00

Oj, rzadko mnie coś dziwi, przerażająco rzadko.
To zdziwiło.
I w sumie tyle, bo co mam, panikować? Wkurwiać się? Ee...

Śpiewać mogę.
Tańczyć nie będę, sorry.

Poza tym, wszystko w swojej przestrzeni.
Być powinno.

hik

2009-02-28T12:25:00.002+01:00

Hell yeah.
Szafa, pomalowana morda, przechlana zaliczka, gwiazdy z Hollywood, dużo dziwnych dialogów i baaardzo poważnych dyskusji.
A dzisiaj. 10 rano, fiat uno, a w nim 4 buców w garniturach. No i ja. Gumy do żucia, Gdynia do przejechania. Nie powiem, że nie było fajnie.
W chuj dobry początek weekendu.. ;]

...

2009-02-27T01:46:00.002+01:00

Nooo tooo... Powiedzmy, że już nie będę szukał dziury w całym.

I może melanchujnijne i depresyjne notki zastąpię nudno-codziennymi?

Będę pisał nudne notki, żeby w czasach przyszłej starości przypomnieć sobie, jakie to moje życie było zabawne i rozrywkowe.

Hell yeah! Niezły plan. Czy dobry to jeszcze nie wiem. Czy nie-minie-mi to planowanie po 15 minutach, też nie. Ale co tam.

:/

2009-02-26T00:42:00.001+01:00

Jest dobrze.

Więc czemu nie jest...?

(gubię się, kiedy wszystko jest W Porządku)

motherfucking asshole

2009-02-07T00:07:00.003+01:00

Nienawidzę tego małego skurwysyna, który we mnie siedzi. Nienawidzę permanentnego konfliktu wewnętrznego, którym jestem, a od którego nie mogę się uwolnić. Nienawidzę tego splotu niedomówień, który wydobywa się z moich ust. To wszystko jest nie tak, ze mną jest nie tak, ja jestem nie tak i nie potrafię się chyba naprawić.
Nie ma możliwości, bym czegoś nie spierdolił.
Chodzące prawo odwrotnego skutku. Strach wcale nie paraliżujący, jedynie przekreślający sens działania. Słabość tak duża, by od działania nie potrafić się powstrzymać. Wiele uliczek, wszystkie ślepe.
A przecież wszyscy chcą żyć długo i szczęśliwie.
Długo i szczęśliwie... Chociażby chwilę szczęścia, niepodszytą strachem, że znowu mogę sprowadzić pioruny.
Znam siebie zbyt długo i zbyt mocno, by móc się tym wszystkim usprawiedliwiać. Nie mam usprawiedliwienia, a to ściąga tylko w dół. I z wiekiem, i z doświadczeniem, i z kolejnymi porażkami, kręcę się tylko wokół słupa mojego własnego, prywatnego fatum.
I nie potrafię go puścić.

fashion-session

2009-01-18T21:20:00.004+01:00

Dno

2009-01-13T04:13:00.000+01:00

"I thought you could control life, but it's not like that. There are things you can't control."

.

2009-01-06T22:24:00.002+01:00

Że tak zacytuję Krzysztofa Cugowskiego, śpiewającgo smętnie te słowa w czasach schyłku prehistorii:

"Znowu w życiu mi nie wyszło"

I uzupełnię to jeszcze na dobicie cytatem z tegoż samego:

"To nie tak miało być, zupełnie nie tak"

Niestety.

will

2008-12-21T02:00:00.000+01:00

i won't try to explain what i cannot understand
it's a bird it's a plane it's a one night stand
if i only we could ride far enough
i'd forget you altogether
it's a bluff
there is no way i could not remember

don't ask me what i came here for
it is too delicate for words
i used to want to make you talk
now i would rather you did not

i don't mind if you read while i'm coming
it's alright if you need the t.v.
to keep from noticing my mind going blank
what's the worst thing that could happen?
is my back all that bad?
strike the match and watch the doll come open

don't ask me what i want from you
it is not something you could purposely do
i used to want to make you mine
(...)

neurosis & jarboe - erase

2008-11-22T00:12:00.002+01:00

It's like this
You make me laugh
You make my life easier
You diminish my pain

(Erase the traces of scar tissue across my brain
There all all these well-wishers, well, idiots keeping Score
and I would love to disapoint them)

Sen

2008-11-21T14:05:00.002+01:00

Idę nigdzie. Bez. Wróć.

"Nie wracaj".

Nigdzie nie znajdę tego, czego szukam, idę.

Wróć.

"Nie wracaj".

Byłem każdą komórką, każdym organem siebie, tworzyłem każdą swoją myśl.

Nie ma. Śnię. Nie ja tu rządzę.

Wszystko chce wrócić. To rozrywa. Boli.

"Nie wracaj".

all that's left

2008-11-20T13:40:00.000+01:00

"watching me fall"

2008-11-19T22:44:00.001+01:00

.

2008-11-19T22:31:00.001+01:00

Fuck.

.

2008-11-19T13:04:00.000+01:00

"between you and me
it's hard to ever really know
who to trust
how to think
what to believe
between me and you
it's hard to ever really know
who to choose
how to feel
what to do"

.

2008-11-19T02:03:00.002+01:00

To nie jest "ciągnięcie za sznurki", to raczej uświadomienie sobie za każdym razem, że jest o co walczyć i warto o to walczyć, nawet kiedy w 99% przypadków skazane jest to na niepowodzenie.
Niepoprawnie i paskudnie w pewnym sensie. Nie potrafię inaczej.

i've got lost...

2008-11-18T23:25:00.000+01:00

...again.

.

2008-11-18T00:17:00.002+01:00

Czas na swego rodzaju podsumowanie, w głowie i na "papierze", kilka rzeczy należałoby samemu sobie powiedzieć.

Jestem generalnie zadowolony ze swojego życia. Jestem dumny z siebie.
Staram się być dobrym człowiekiem. Nie życzę nikomu źle. Jeszcze nie wyrosłem ze swego rodzaju idealizmu. To jest najważniejsze.

Jestem w jakiejśtam materii szczęśliwy. Słowa, jakobym był stworzony do bycia samemu, dziwnym echem nadal dźwięczą w głowie. Rozpatrując to teraz bezemocjonalnie, coś w tym jest. Zawsze, wiążąc się z kimś, oddawałem wiele czasu, wiele sił. To normalne, możnaby powiedzieć, każdy tak robi. Interesuje mnie skutek tego, do jakiego to skutku ostatnio doszedłem. Będąc z kimś zawsze byłem w pewien sposób sfrustrowany. Bo sił i czasu nie starczyło mi dla siebie. Żeby myśleć. Żeby pobyć sam ze sobą, albo po prostu z ludźmi. Ta frustracja nie była wylewana jednym, prostym strumieniem, objawiała się w małych rzeczach, w małych słowach. I nie było wiadomo o co chodzi, a szkodziło to bardzo. Jeszcze wielu rzeczy o sobie nie wiem, ale rozgrzebuję to ciągle i czasem nawet napatoczy się coś ciekawego.

Jedno teraz wiem, nie chcę się z nikim wiązać. Nie dopóki nie uporządkuję wszystkiego.
To samo mówiłem kilka miesięcy temu, ale... co z tego. Będzie inaczej.

Wiem, co jest dla mnie ważne i tego staram się trzymać. Wszystkie rzeczy dookoła są dodatkami. Wiem, że nic nie dzieje się bez przyczyny i pierwszy raz nie oglądam się do tyłu, patrzę do przodu. To, co się podziało nie było przyjemne, było potrzebne. Jest czasem źle, ale suma sumarum, nie ma innej możliwości.

Samotność nie jest smutną towarzyszką, jedynie wymagającą i trudną. Ale to właśnie skłania do progresu. Mam nadzieję, że jakiś w końcu nastąpi. ;)

...

2008-11-16T16:58:00.003+01:00

To jest jakiś pierdolony rytuał, kiedy zbierasz te ciuchy, płyty, książki, każda po kolei przywołuje kilka chwil, wszystko wraca i kotłuje się w głowie. Takie opuszczanie kontrolowane, przewlekłe, dopierdalające. I ostateczny rozrachunek, kiedy już nic nie zostanie i uświadomisz sobie tą pustą przestrzeń, którą zapełniały przymioty teraz-już-dawnej znajomości.

Z jakiegoś tajemniczego powodu nie chciałem, żeby zostawiała u mnie swoje rzeczy. Teraz już wiem, dlaczego.

.

2008-11-16T01:24:00.000+01:00

Jestem wampirem emocjonalnym, przyznaję. Najgłębiej skrywane emocje, uczucia, myśli są najważniejsze, bo mówią prawdę. Ludzie skrywają prawdę. A ja... myślę, że chcę dobrze, do jakichkolwiek podłych metod bym się nie stosował.
Warto było. Warto było zobaczyć te oczy, prawdziwe oczy.
Będę je pamiętał, dziękuję.

I szczerze mam nadzieję, że to jak żyjesz, będzie dla Ciebie dobrym sposobem na życie. I że nie będziesz niczego żałować. Każdy musi iść swoją drogą.

Chaos

2008-11-07T00:46:00.002+01:00

Wstać, zapalić trzy papierosy na śniadanie, nie myśleć, zmęczyć się, móc zasnąć.

Mogę powiedzieć wiele rzeczy, ale byćmoże będą mijały się z prawdą.
Mogę zniknąć, jeśli trzeba.

Mogę... Mogę zasnąć.

cd

2008-10-21T00:31:00.001+02:00

(...)
Kiedy jeszcze widziałeś linię ciągłą swojego życia, półprostą tego co się zaczęło, co się zdarzyło i co ma nadejść. Te wielkie, piękne chwile, które miały się rozkwitnąć każdego jutra, każdej przyszłej chwili. Wtedy byłeś jak to dziecko, które łapie motyle, łapie ćmy i koniki polne, a żadnego posiadać nie może, bo umierają w jego objęciach. Każda piękna chwila została zabita przez przyszłość, bo zajęty wyglądaniem w przód, nie zauważałeś jej. Szukałeś, tylko szukałeś, parłeś dalej, zupełnie ślepy. Niewidzący byłeś i teraz w oczach zwróconych w głąb czaszki widzisz więcej. Wypatrywać nawet nie musisz tych wszystkich nieprzeżytych wspomnień, tych chwil, gdy błądziłeś. Rozpościera się przed tobą ta opowieść o Twoim życiu, którą zaraz Ci przedstawię. I będzie to smutna opowieść.

Nie machaj tylko głową raz w jedną, raz w drugą stronę, jak wtedy, gdy raniąc, starałeś odgonić od siebie winę. Uważałeś, że to, czego nie pomyślisz, nie istnieje. Znam Cię lepiej niż Ty, nie zasłaniaj uszu. Przecież i tak mówię do Ciebie z wewnątrz, przechodzę przez krew, przez limfę, przez kwasy żołądkowe, przez wodę. Raniłeś ludzi przez swoją niewiedzę. Pamiętasz Twoją Pierwszą? Nie wiedziałeś, że Ona Cię kocha. Szukałeś tego, ale nieproporcjonalnie utwierdzałeś się w swojej niewiedzy, kiedy wystarczyło tylko poczuć. Ona rozumiała Cię, a Ty pozostawałeś w niezrozumieniu. Te spacery, te postacie na ścianach, te noce były dla Ciebie tylko mgłą. Ty jeszcze nie wiedziałeś, jak to jest. Oddać się komuś w całości duszy i ciała, zbyt mocno byłeś swój. Ona oddała Ci to wszystko i w swoim przepełnieniu widziałeś tylko Jej miłość, którą uważałeś za swoją. Twojej nie było. Nie wiedziałeś. Pamiętasz.

Przez niewiedzę to wszystko się działo, zawsze byłeś pomylony, bo nie wiedziałeś. A myślałeś, że wiesz. Zły punkt podparcia, konsekwentne wnioskowanie… no i mamy szaleńca. Tak, o Tobie mówię, szaleństwo wycieka z tej Twojej chatki, że można by je brać garściami. Starczyłoby na cały szpital psychiatryczny.

Uciekłeś od całego świata – i to samo w sobie jest dobre. Zostaliśmy tu sami. Ty i Ty. Ty i ja. Możemy spokojnie porozmawiać.
Co pamiętasz o swoich rodzicach? Nie mów, skul się spokojnie.
Ja powiem.
Twoi rodzice dali Ci w gruncie rzeczy nic. Dali Ci tą swoją opiekuńczą miłość, dali Ci troskę, dali Ci wyjście na świat i to całkiem dobre. Żadnej z tych rzeczy nie przyjąłeś. Żonglowałeś nimi, zamiast schować w kieszeni, zamiast wszyć skrupulatnie w podszewkę Twojego ulubionego płaszcza. A kiedy popełniłeś błąd, nagle te wszystkie rzeczy wysypały Ci się z rąk, jak to zazwyczaj bywa. Myślałeś, że możesz prowadzić te swoje gry. Gry w emocje, wszystko wykalkulowane do trzeciej cyfry po przecinku. Gry z Nimi. Kiedy nie mogłeś już więcej wyciągnąć, kiedy ich zasoby finansowe, zasoby uczuciowe były na wykończeniu – wykończone przez Ciebie, uciekłeś, zostawiając po sobie celowo znaki. Myślałeś, że pójdą za Tobą, odnajdą Cię i przyniosą należne zaległości na tacy. Nie zrobili tego. A Ty z głupiej dumy nie wróciłeś, nie wróciłeś ani razu, aż było za późno. Pamiętasz, jak sypałeś piach na grób matki, pamiętasz jak ojciec omal nie zabił Cię smutkiem bijącym z oczu. Nie zostałeś przy nim.
Pamiętasz? Ja pamiętam wszystko.

Myślałeś, że byłeś sprytny, gdy za czasów Twojego dzieciństwa zbierałeś pieniądze na cele charytatywne i kupowałeś sobie za to słodycze. . Nie nakryli Cię ani razu, ale Twoją największą karą było to, że nauczyłeś się tak robić. Weszło Ci w nawyk. Że można po prostu brać. Myślałeś, że anioły dają Ci to, co wyrywałeś siłą z czyichś rąk. Więc Twoje anioły karmiły Twoje demony, które już usunąłeś. Oprócz jednego.

Kiedy wyrywasz kwiaty bez opamiętania, z łąki robi się pustkowie. Na pustkowiu utknąłeś i na pustkowiu już nic nie wyrośnie. Zapomniałeś wszelkie miłości, wszelkie przyjaźnie, wszelkie słońca i królowe. Zapomniałeś wszystkie wielkie słowa.

Co do wielkich słów… Dlaczego znalazłeś się akurat tutaj? Pozwól, że Ci przypomnę.
Dzięki Twojej królowej. Trafiła kosa na kamień. Myślałeś, że ta kobieta spełni Twoje wszystkie marzenia, że będzie Twoim porankiem i wieczorem każdego dnia. Że da z siebie wszystko, że wypędzi z siebie swoich przeszłych kochanków, tak, byś miał Ją czystą. Że zerwie wszelkie więzy łączące Ją ze światem, będąc tylko przez Ciebie, dla Ciebie. Że będzie marionetką w Twoich rękach, tych, które teraz zawijają się, jedna wokół drugiej, palce jak węże. Nie kąsaj, mam Ci jeszcze wiele do powiedzenia. Zobaczyłeś, jaki jesteś mały, kiedy zabrała to wszystko od Ciebie. Wszelkie przedmioty, wszelkie bagaże, którymi się otaczałeś.
Twoje ego, nadmuchane do granic możliwości pękło jak balon. Ona była Twoją igłą, ja tak na Nią mówię, ale nazywaj jak chcesz. A Ty mówiłeś Jej słowa wielkie, wierzyłeś w nie. Była dla Ciebie perfekcyjna, do czasu, gdy okazała się do Ciebie tak podobna.
Przegrałeś, niestety. Oczy białe jak puste kartki. Kartki puste jak smutny koniec. Koniec smutny jak Ty teraz, kiedy to wszystko wraca do Ciebie.

Nie czuj się źle, jesteś wyróżniony. Jesteś wyjątkowy. Zazwyczaj to, co człowiek robi, nie wraca do Niego za życia. Wszelkie dobre i złe uczynki rozpatrywane są w przyszłych światach. Ale Ty masz okazję odpokutować tutaj, wyjść z pustym kontem, bez debetu. Dlatego słuchaj, słuchaj uważnie.

Tak, wiem. Całe zło popełniałeś nieświadomie. Ale to nic nie zmienia. Człowiek został obdarzony świadomością, szczyci się myśleniem, by później przyznawać się do ich braku?
Wszelka wina wykracza poza kwestie świadomości i nieświadomości. Jest to wina czysta. Siejesz i zbierasz plony. Siejesz nieświadomie, plony i tak wyrosną. Nie możesz się przed tym chować, nie możesz powoływać się na swoją głupotę. Nie jesteś głupi. Jesteś tylko zepsuty. Zasiałeś wiele złych plonów, zebrałeś się. Musisz to wiedzieć, wiedza Cię uratuje.

Nie, nie przyznawaj się przede mną. Nie chodzi tu o przyznanie. To tylko puste słowa. Musisz to czuć, tak jak czujesz to teraz, kiedy zęby gryzą wargi, palce wbijają się w tkankę. Przypominam Ci to wszystko, po to, żebyś od wszystkiego się wyzwolił. Zostanie Ci wybaczone. A przynajmniej ja Ci wybaczę. (…)

silent fury

2008-10-04T23:23:00.000+02:00

Zwierzę się zbudziło. Teraz spróbuj je dogonić i zatrzymać.

.

2008-09-29T04:57:00.001+02:00

Zapomniałem kilku rzeczy.
Po pierwsze - zapomniałem jak się zasypia. To uciążliwa rzecz. Coraz rzadziej mi się to udaje. A kiedy już zasnę, nie kończą się problemy. Z budzeniem się jest podobnie. Zajmuje ze dwie, trzy godziny. Godziny kiedy organizm już nie odpoczywa, a jednocześnie nie może wrócić do rzeczywistego świata.

Drugą i niestety ważniejszą kwestią jest... Zapomniałem jest jak to już być naiwnym. W bliskiej obustronnie relacji trzeba się wykazywać nadmiernie tą cechą, by relacja ta faktycznie była bliska. Czy jest to naiwność prawidłowa, czy ślepa, pokazuje czas.
Trzeba być naiwnym, żeby dopuścić tą drugą osobę do każdego zakamarka swojej psychiki. Wierzyć całym swoim sercem, czy tam umysłem, że ta osoba owych zakamarków nie opluje i nie zostawi tam śmieci. Mam w sobie śmieci, przyklejone silnie przestarzałą śliną. Nie jestem czysty i nie jestem naiwny.
Jestem zwierzęciem dzikim emocjonalnie. Wciąż tylko oczekuję na atak, jestem przygotowany, nawet w momencie, w którym się łaszę. Czekam na pułapkę. Jestem czujny. Na agresję agresją, na każdy fałszywy ruch wściekłością, na każde nieprzychylne słowo...
To nie walka.
Nie można być czujnym, nie powinienem. Nie powinienem był się uczyć mieszać miłości z nienawiścią. To mieszanka wybuchowa, wybuch pozostawia zniszczenia.
Nie naprawię szybko swoich zniszczeń.
Ale łatam je, tłumaczę sobie rzeczy, staram się to wszystko poukładać... Codziennie po jednym, malutkim, pierdolonym kawałku.

Nocą

2008-09-03T19:27:00.000+02:00

Dwie dusze jeszcze nigdy na tym świecie nie były tak blisko siebie. Jesteśmy wcale nie inni, nocami tylko wyrywamy z siebie resztki sił, by zaznaczyć swoje istnienia gdzieś ponad przestrzenią, ponad horyzontem. Jesteśmy za dnia jak dwa księżyce, tlące się jaskrawą poświatą, jesteśmy nocą słońcem, silnym w swoim blasku. Gdzieś na progu snu odchodzę spokojny, gdzieś na progu snu przychodzę pożegnać się z wyobrażeniami o przyszłych porażkach. Nocą jest jaśniej, nocą jest ciemniej, nocą wszystko bardziej jaskrawe. Nocą czuję Cię wyraźnie, z daleka, nocą czuję Twój zapach, zawsze, nawet gdy nie zaszczepisz mi go na dłoni…

.

2008-08-28T03:42:00.002+02:00

Jesteśmy bardziej jak dwa duchy.
Przenikające. Pokazujące. Połatane wzajemnie swoimi nićmi.

Chciałbym widzieć nas jako dwa duchy.
Splątane swoimi nićmi, niemożliwymi do zerwania. Aż do utraty tchu.
Jestem duchem z Tobą.
Jestem duchem w Tobie.

Nocą bardziej poza przestrzenią, tam, gdzie anioły jeszcze latają.

...

2008-08-17T14:07:00.000+02:00

Wszyscy macie swoje demony.
Ty swoje demony rozproszyłeś. Wypychałeś je po kolei, jednego po drugim. Musiało być w Tobie bardzo nieprzyjaźnie, skoro tak łatwo odchodziły, jeszcze nieświadome swojego przyszłego losu.
Demony, które żywiły się Twoim ogniem oddawałeś w nieczułe ręce sworzeń zimy. Wieszałeś je, każdego na innym soplu lodu, zwisającym z tej opustoszałej rudery, którą zwykłeś nazywać domem. Wisiały tam, jeden za drugim, w równym rzędzie. Nadałeś im wygląd wisielców, zebrałeś w tym swoim przedziwnie uporządkowanym miejscu zbrodni. One nie rozumiały Twojej zbrodni, ani swoich przewinień. Nie rozumiały też swojego położenia, były Ci potrzebne, nie pozwalały Ci spłonąć do cna. Nadawały Ci równowagę, podczas gdy Ty rozprawiłeś się z nimi, jak z zadżumionymi, roznoszącymi zarazę. Przechodząc obok, można zobaczyć ich szczęki, każda w takim samym grymasie, wszystkie z oczami szeroko rozwartymi na znak niedowierzania. Kto był temu winien, nie wiadomo. Ani Ty nie mogłeś czuć winy, ani one żadnej nie poniosły. Nie pojawił się żaden sędzia, żaden kat, wszystko zostało między Tobą, a nimi. To nie istnieje, Ty już nie pamiętasz, a one zamarzały powoli, by stopić się z soplami lodu, na których wisiały, i w końcu spaść przy cichych dźwiękach śmierci.
Wiadomo też, co zrobiłeś z demonami zimna. Te z kolei topiły lód ukryty w Tobie. Nie pozwalały Ci uciekać, nie pozwalały Ci zobojętnieć do cna. Nie pozwalały Ci zatracić sensu, który ulatywał wtedy, gdy ulatywało z Ciebie rozgrzane przez płuca powietrze. Twoje oddechy, pomagające rozpalić ogień w kominku, doprowadziły do tego. Z każdym tchnieniem wypluwałeś jednego z nich. Z każdym oddechem jeden demon przechodził Ci przez gardło, starał się zahaczyć szponami o Twoje zęby, ale wypychałeś go językiem. Wszystkie wylądowały w ogniu, razem z listami, które zdobiły Twoje ściany i dawały nie zapomnieć o przeszłości. Wszystko obróciło się w popiół.

Jesteś teraz bez życia. Wszystko nie tak. Płoniesz ogniem zimnym jak lód. Jesteś pomieszany, odwrócony do góry nogami, z których każda wędruje w inną stronę. Twoje oczy widzą tylko w głąb Twojej czaszki, widzą coraz słabiej. Nos wydycha powietrze, usta kurczowo otwierają się, by złapać nowe. Nie mogłeś żyć z demonami, nie możesz umrzeć bez nich. Nawet nie potrafiłbyś złapać noża.

Chciałbym poprowadzić Cię, nie mogę już patrzeć na to, jak się męczysz. Jak się pocisz na deszczu, jak drżysz przy kominku. Tak jakbyś jednak nie zapomniał.
Chciałbym poprowadzić Cię za rękę, pomóc Ci wykonać ostatni krok. Ale mogę tylko patrzeć na Ciebie od środka. Zostawiłeś jednego demona i znowu wybrałeś najgorzej.
Nie ruszę nawet palcem, jesteś mi zbyt drogi.

.

2008-08-12T01:15:00.001+02:00

Time heals nothing, nothing, nothing ...
Pushes 'till we're diving into different flesh.
Time heals nothing, nothing, nothing – Petrified with some unnameable shame...

.

2008-08-09T02:09:00.002+02:00

Przeszłość czasem natyka się na człowieka. Przeszłość go pozna, nawet kiedy on już sam ją odrzucił. Chociaż nie powinien, byćmoże.
Przeszłość da o sobie znać, nieważne ile lat minęło.
Przypominam sobie, ile to lat minęło. Jak świat poszarzał, jak było kiedyś, jak jest dziś.
I nagle robi się tak przeraźliwie zimno.

Garbage - Special

2008-08-06T01:13:00.001+02:00

I'm living without you
I know all about you
I have run you down into the ground
Spread disease about you over town

I used to adore you
I couldn't control you
There was nothing that I wouldn't do
To keep myself around and close to you

Do you have an opinion?
A mind of your own?
I thought you were special
I thought you should know
But I've run out of patience
I couldn't care less

I...
I...

Do you have an opinion?
A mind of your own?
I thought you were special
I thought you should know

I used to amuse you
I knew that I'd lose you
Now you're here and begging for a chance
There's no way in hell I'd take it back

Do you have an opinion?
A mind of your own?
I thought you were special
I thought you should know
But I've run out of patience
I've run out of comments
I'm tired of the violence
I couldn't care less

I'm looking for a new
I'm looking for a new
I'm looking for a new
I'm looking for a new

We were the talk of the town
We were the talk of the town
We were the talk of the town
We were the talk of the town

I thought you were special
I thought you were special
I thought you were special
I thought you were special...

.

2008-08-06T01:04:00.001+02:00

"your never gonna know me. no one will ever know anyone, your never gonna know me. figure it out. deal with it."

nic więcej

2008-08-03T15:23:00.001+02:00

nazwij mnie strachem
podskoczę, krzyknę
nastąpię
trzęsące ręce
nic więcej, nic więcej...

nazwij mnie bólem
stanę przed, klęknę
wzkażę
cię w męcę
nic więcej, nic więcej...

nazwij mnie fałszem
obrócę, zaśmieję
zawołam
w podzięce
nic więcej, nic więcej...

nazwij mnie... miłością
ucieknę
trzymając się za serce

.

2008-08-03T04:43:00.003+02:00

Paszport. Książeczka zdrowia. Legitymacja.

Zupełnie, jakbyś był.

.

2008-08-02T20:03:00.003+02:00

Zbyt wiele we mnie głosów.

Najgłośniejszy ciągle zadaje jedno pytanie: po co?, inne kpią z niego, bo dlaczego nie. Jeszcze inne wątpią w to wszystko. Bywają też takie zupełnie normalne. Które chcą czegoś, mówią mi co mam robić. Bywają głosy obce, bywają głosy tak bardzo bliskie, głosy nakazujące, głosy wstydliwe, głosy nieśmiałe, głosy kuszące szeptem.

Wyrywają ze mnie kawałek za kawałkiem, każdy chce najwięcej dla siebie. Każdy chce wgryźć się najgłębiej, nie zważając na szkody. Wszystkie są zdeterminowane, bezwzględne, bezkompromisowe.

Żaden nie odpowiada na pytania.

.

2008-08-02T03:45:00.002+02:00

I tylko skrawkiem jaźni usłyszany krzyk agonii ostatniego płomienia w tą noc zimną już ciemno, wokół mnie jak ślady na śniegu leżą szeptem zduszone tęsknoty.

biedny.
nie umie płakać.

.

2008-08-02T00:03:00.002+02:00

Jestem spokojny.
Nie ma nic, co nie byłoby odbiciem przeszłych porażek, albo zwiastunem porażek, które dopiero nadejdą.
Przegrywam, mam wszystkiego pod dostatkiem, przegrywam.
Dobre karty, kareta asów, pas. Po prostu.
Trzeba chcieć grać, a nie myśleć tylko o ucieczce od stolika. Może po prostu nie jestem świadomy stawki, a może po prostu już mi tak bardzo nie zależy.

Rzeczy są, ludzie bywają, czasem pojawia się odbicie jakichś niedogasłych emocji, niedogasłych uczuć. Zadeptuję wyrzucone na śnieg papierosy, w jakiejś śmiesznej, kategorycznej konieczności. Nie wywołam przecież pożaru.

Wszystko odchodzi z dymem. Znowu czerń. Znowu nic.
Nihil nihil nihil.
Chyba odpoczynek od Życia.

For that moment

2008-08-01T22:29:00.001+02:00

Feels like a memory
By cigarette burns down
And the smoke goes
Hello hello hello
Round in my head

Hello hello hello
My substitute's in town
And my memory's free
Hello hello
Round in my head

Just for a moment
White smoke goes
And my memory's free

Hello hello hello
Feels like a memory
My substitute's in town
By cigarette burns down
But my memory's free
And the smoke goes
Hello hello hello
Round in my head

Just for a moment
White smoke goes
And my memory's free

(The Ecstasy of Saint Theresa - For That Moment)

.

2008-07-26T03:39:00.002+02:00

Nawet nie wiedziałem, że jakoś to łatwo wszystko popłynie.
Nawet nie przeszkadza mi, że nie mam się jak zatrzymać w jednym miejscu przez więcej niż tydzień. Dosłownie. Ale i dziękuję.

O "fantastycznym, nowym życiu" nie ma co jeszcze mówić, ale jeśli Los nie czeka za którymś rogiem z łopatą w ręcę, z łopatą przygotowaną, żeby mi nią przyjebać i tym samym przerwać moje beztroskie utykanie... To wszystko idzie ku lepszemu.

Oprócz braku słów. Ale i cisza bywa dobra.

/
To już dzisiaj. Ale dzisiaj nie potrafię jeszcze spojrzeć w przeszłość... Jeszcze nie, może za kilkanaście godzin. Może.
A jeśli nie - to tylko data, tylko kolejna rocznica. I tak wiem, co noszę w sobie.

/

Chcę znowu być naiwnym, infantylnym, rozmarzonym. Znowu patrzeć w gwiazdy, znowu wierzyć.
Na wszystko przyjdzie czas, albo i nie.
Pył na wietrze. ;]

Khyyyrwa

2008-07-16T11:40:00.002+02:00

No i stało się. Świat wykonał dzisiaj przeciwko mnie straszną zbrodnię!
A może to nie świat.
W każdym razie, zacznijmy, jak to przystało od początku.
Wyobrazić sobie, kurwa, Michasia, świeżo upierdolonego przyszłego studenta filozofii, jadącego po nieprzespanej pochlej-karaoke-opowieści o wojsku-nocy, jadącego kurwać tramwajem zawieźć dokumenty, z wielkim alkoholowym chuchem (tzn nie dokumenty). Tak więc za ostatnie pieniądze ("za ostatni grosz..." - ach to karaoke, tzn tej piosenki akurat nie było) bilety, dwa po złotówce, jadę sobie do Gdańska Głównego. A w Gdańsku idę taki nieogarnięty do wydziału bla bla bla. Przychodzę do wydziału, przed wejściem przezornie sprawdzam kartki przyklejone na drzwiach i jest! Jakby piorun z nieba pierdolnął. Środa: 17-19. To znaczy.
-wydałem ostatnie pieniądze na podróż, która tylko zabrała mi czas.
-zmęczyłem się
-mogłem sobie smacznie i pięknie spać aż do 16... Teraz tylko legnę na 3 godziny.
-kiedy wracałem, rozjebał się tramwaj i stał w Centrum z 10 minut, kiedy ja już skasowałem bilet...
-w tramwaju były piękne kilkuletnie paskudztwa, drące się na przemian, jakby ćwiczyły to od poranka.
W zwyczajnych warunkach przełknąłbym to wszystko i byłoby ok. Ale kiedy w brzuchu się kotłuje, od tego wrzasku łeb zaczyna wydawać sygnały "michał, michał, czas na reset", a oczy szczypią i wysychają. Nie mówiąc już o braku śliny w gardle. Wtedy kurwa pojawia się "najokropniejsze z wszystkich pytań: po co?!".
Generalnie dzień nie rozpoczął się pięknie, piszę na świeżo, więc wybaczyć proszę formę, błędy i niestyczności, idę zaraz pod prysznic i jebnąć się spać. Ale mimo wszystko nie narzekam. Jest ok. :)

?

2008-07-14T03:22:00.003+02:00

Demoiselle de grossièreté, irresponsabilité et mauvaise influence.
Et son fidèle corniaud.
Incroyable.
:D

.

2008-07-08T04:51:00.000+02:00

Boże, jeżeli jesteś, daj mi siłę, by nie nosić w sobie nienawiści.

a...

2008-07-08T01:31:00.000+02:00

zepsuta i cyniczna jeszcze, zapomniałem dodać.

painkiller

2008-07-07T01:28:00.001+02:00

Tell me who is next?
And who was the last one?
No word to disturb this endless beauty,
a single thought will prove me wrong!

A single thought will prove me wrong
as if it was my last one!
Come see, without the color
there`s nothing left to love.

Say good-bye to all your memories
Don`t ask me why!
I count my yesterdays.
Soul surgery, electric dream treatment,
eyes turned blind that once could see...

Es gibt kein zweites wiedersehen
im schlaf, mein bruder
Wirst du mich schon verstehen
bevor ein neuer tag vergeht, nur du...
Fangst du mir einen traum.

So please be quiet in this room,
this is a place of silence.

.

2008-07-07T00:53:00.003+02:00

Uczę się na nowo oddychać, boli już od tego gardło, wysychają śluzówki, rzężą płuca.

Nie tworzę się na nowo.
Nie uczę się oddychać.

Oddycham tym samym, starym, skażonym powietrzem.
Nie oddycham tym samym, starym, skażonym powietrzem.
Już.
Już nigdy nie będę oddychał tym powietrzem.

Tworzę się na nowo.
Każda myśl, każde słowo, każdy gest.
Na nowo.

Nie może inaczej, nie może. Oj, nie.
Nie mogę inaczej.

Jest jedna droga, iść przez nią, nie rozglądać się, przystawać tylko czasami na odpoczynek, nie widzieć innych przechodniów, patrzeć się przed siebie, iść tak, aż dojdzie się do rozwidlenia i drogowzkazu, mówiącego "to już".
I wybrać.
I znowu.
Znowu.
Inny głos, inny szept, inny zapach.
Inne serce, zabrudzone na inne kolory.
Inny ból.

Ten sam... gnój?

Nie czytać liter do góry nogami.

,

2008-07-04T23:56:00.000+02:00

Mementote mori, skurwle!

.

2008-07-04T22:32:00.003+02:00

Oswoić się z samotnością. Zapoznać się z samotnością. Widywać się z samotnością. Bawić się z samotnością. Gonić za samotnością. Zaprzyjaźnić się z samotnością. Kochać się z samotnością. Ożenić się z samotnością.

Być samotnością?

"Funkcjonuje w wymiarze temporalnym – może być chroniczna, albo występować przejściowo(...)"

Chroniczna, chroniczna, chroniczna, kusząca.
Nie wystarczy.

Stała. Niezmienna. Permanentna, na ile tylko może być, będąc jednocześnie pojęciem abstrakcyjnym.
?

"(...)uruchamiając spiralę efektów – niska samoocena prowadzi do braku zaufania (do innych oraz do własnych możliwości), co wyzwala unikanie kontaktów społecznych, a to implikuje samotność, wynikiem której jest utrwalenie się niskiej samooceny"

Nie uciekać już! Nie uciekać...
Nie bać się.
Nie walczyć? Poddać się? Walczyć. O samotność?

Czerń. Chciałbym więcej.

Nie wiem, czego.

.

2008-07-04T14:32:00.000+02:00

The Master says that Satan too shall be forgiven
Forgiven
And suffering before
We suffer too
Here’s sixpence, here’s sixpence
Go and play and play
In the flaky pale fields that still are somehow this land
And spend oh spend your life away
Spend your spend your night
Away
And waste and waste your life away
Under the bright starlight
Under your yew boned arch light body
You are dead under this shitstained sky
You are dead under the loveless muddy almoststars
You are dead under the sleeping closed eyes of the bhagavan
You are dead under the road and the track and the path
Along the green grass slipping away
Along the snaking way
You are deady, deady
Deadly, deady
Dead
Goodnight
The lights are dead and so are you
The light is dead and so are you

.

2008-07-04T00:59:00.001+02:00

"nie badz jak tomek."

Dźwięczy w głowie, kurwa mać...

umieranie?

2008-07-01T23:10:00.003+02:00

Czasem zastanawiam się, czy życia nie traktować łatwiej jako umieranie. Umieranie mnie fascynuje, o umieraniu mógłbym książki pisać.
Nie, nie dramatyzuję, piszę w dobrym nastroju, nic takiego mi nie jest.
Ta możliwość zmiany perspektywy mnie przyciąga. I nie sądzę, że umieranie to pojęcie zbliżone do śmierci. Czasem odległe i przez dziesiątki lat. W pewnym sensie każdy umiera przez każdą sekundę swojego zbliżania się do śmierci. Ale nie o śmierci chciałbym pisać. Napiszę o życiu - chcemy żyć, Musimy żyć, Musimy czerpać z życia, Musimy nabrać jak najwięcej dla siebie, Musimy być "fajni". Umieranie zna tylko jeden przymus. A i nie ma w tym nieszczęścia, można ten proces zagospodarować na swoją modłę, być szczęśliwym! Tak sądzę.
I sądzę, że gdyby ludzie to dostrzegali, byliby życzliwsi, uczciwsi, mieliby do siebie szacunek. I znowu, nie chodzi mi o jakąś karmiczno-niebiańską papkę "czyń dobrze, zrobią ci dobrze po śmierci", nie. Po prostu uświadomilibyśmy sobie, że wszyscy, bez wyjątku, tkwimy w tym samym gównie. I to nas łączy, pomimo wszelkich różnic. A czy bylibyśmy (zastanawiałem się nad "byliby") szczęśliwi? No, zadowoleni z umierania, czerpaliby z umierania? Myślę, że gdyby poradzili (byśmy?) sobie z tą świadomością, zaprzyjaźnili (byśmy?) się z tą świadomością i wyszli z nią w świat, to myślę, że i owszem.
Jednakże nigdy nie miałem zapędów moralizatorskich, więc ta notka jest dla mnie dość... nieporęczna. Za to perspektywa umierania jest poręczna jak najbradziej.
Umieram, nie wiem, jak długo to potrwa, ale jest mi z tym całkiem dobrze. ;]

coma black

2008-06-28T01:46:00.000+02:00

My mouth was a crib
And it was growing lies
I didn't know what love was on that day
Her hearts a tiny blood clot
I picked at it, it never heals, it never goes away

Burn all the good things in the eden eye
We were too dumb to run, too dead to die

Burn all the good things in the eden eye
We were too dumb to run, too dead to die

This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay
This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay

I would've told her then
She was the only thing
That I could love, in this dying world
But the simple word, of love itself
Already died and went away

This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay
This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay

Burn all the good things in the eden eye
We were too dumb to run, too dead to die

Burn all the good things in the eden eye
We were too dumb to run, too dead to die

This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay
This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay

This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay
This was never my world
You took the angel away
I killed myself to make everybody pay

Our hearts a bloodstained egg
We didn't handle with care

It's broken and bleeding
And we could never repair

Our hearts a bloodstained egg
We didn't handle with care
It's broken and bleeding
And we could never repair

And we can never repair

.

2008-06-22T13:22:00.002+02:00

"i wiesz, że nie jesteś zupełnie sam.
Wiesz, że na mnie możesz liczyć, choć czasem na siebie burczymy"

Yhy, yhy.
Mogłem liczyć, faktycznie... Na ciągłe opierdalanie mnie za to, jak żyję. Takie "rady" dawać najłatwiej, dyktować komuś, jak powinno wyglądać jego życie, jest łatwo.
A później wyjebać tą osobę z życia, bo powiedziała kilka słów prawdy za dużo.
Hell yeah, dokładnie tak robią przyjaciele.

Może faktycznie przestanę grzebać w starych śmieciach, zajmę się nowym.. nowym... hmm. Czymś innym się zajmę w każdym razie.

Frustrated

2008-06-21T15:26:00.003+02:00

Khyyyrwa mać. Nadal nie pojmuję niektórych rzeczy. Na przykład - dlaczego ludzie nie uświadomią sobie, że interpunkcja, w przeciwieństwie do innych punkcji, nie boli. A korzystanie z owej nie jest żadnym wstydem!
I nie apeluję tu o pełną poprawność języka pisanego, nie jestem ortodoksyjny pod tym względem. Po prostu w.k.u.r.w.i.a. mnie dobitnie, jak ktoś [pisze złożone zdania nie wykorzystując przy tym w ogóle pewnego imho całkiem ważnego klawisza na klawiaturze tak że później trudno cokolwiek z tego wyczytać].
Tak właściwie... to o nic nie apeluję, raczej uzewnętrzniam swoją frustrację.
Ale i tak: przecinek = twój pieprzony przyjaciel.
I chuj.

.

2008-06-20T00:47:00.002+02:00

Muszę znaleźć spokój. Wewnętrzny taki.
"Wreszcie" jestem sam! I dlatego potrzebuję bliskich ludzi.
Ale przede wszystkim, muszę być sam, żeby poukładać sobie to wszystko, podokręcać mentalne śrubki, naoliwić emocjonalne zawiasy i wybudować w mojej psychice kilka innych przydatnych urządzonek.
Po raz pierwszy od 2,5 roku dobrze czuję się z taką szansą i mam ochotę ją wykorzystać. Mam nadzieję ją wykorzystać. I później będzie już tylko lepiej. I guess.

.

2008-06-11T13:18:00.000+02:00

„Oto co, według Becketta, stało się z ludzką istotą – oto dokąd dotarła i co się z nią teraz dzieje:
Człowiek doszedł do wniosku, że się kształtuje sam, że jest, kim jest, przez siebie i jak sam siebie „wymyśli”. Paradoks polega na tym, że w chwili, kiedy to odkrył (być może w wyniku tego?), utracił moc kreacji, a w każdym razie przeżywa głęboki kryzys twórczy. Jedyne na co go stać, to myśleć o samym sobie jako o kronikarzu dotychczasowej historii albo o egzegecie dzieła, które był stworzył, czyli własnej przeszłości. Człowiek w chwili bieżącej to krytyk – własnych wytworów i siebie jako ich twórcy. Cechuje go wątpienie, świadomość względności, sceptycyzm. Przedmioty wiary z przeszłości pojmuje jako iluzje, a przy tym żal mu ich. Ma poczucie wyższości wobec swych antenatów, a przy tym czuje się niższy, zdegradowany, gorszy. Bo tamci, choć ulegali najoczywistszym złudzeniom (wierzyli we własne fikcje), byli jednak twórcami z prawdziwego zdarzenia i nie czuli się w świecie wyobcowani, samotni; on zaś jest ledwo krytykiem, poetą niespełnionym albo wyjałowionym, żyjącym w odosobnieniu, w pustce i ciszy kosmosu.”
- Antoni Libera (z przedmowy w „Molloy i cztery nowele” S. Becketta)

Dokładnie to, co czuję - w jakiejś indywidualnej mikroskali oczywiście.

Bob Dylan - If you see her, say hello

2008-06-04T16:30:00.000+02:00

If you see her, say hello, she might be in Tangier
She left here last early spring, is livin' there, I hear
Say for me that I'm all right though things get kind of slow
She might think that I've forgotten her, don't tell her it isn't so.

We had a falling-out, like lovers often will
And to think of how she left that night, it still brings me a chill
And though our separation, it pierced me to the heart
She still lives inside of me, we've never been apart.

If you get close to her, kiss her once for me
I always have respected her for busting out and gettin' free
Oh, whatever makes her happy, I won't stand in the way
Though the bitter taste still lingers on from the night I tried to make her stay.

I see a lot of people as I make the rounds
And I hear her name here and there as I go from town to town
And I've never gotten used to it, I've just learned to turn it off
Either I'm too sensitive or else I'm gettin' soft.

Sundown, yellow moon, I replay the past
I know every scene by heart, they all went by so fast
If she's passin' back this way, I'm not that hard to find
Tell her she can look me up if she's got the time.

"classic heartbreaker"

.

2008-06-03T06:15:00.002+02:00

Przynajmiej teraz nic nie stoi na przeszkodzie, by skąpo odziana Jessica Alba pojawiła się na desktopie w moim komputerze...
Raczej nie stałoby, gdyby były z Nią jakieś ładne tapety, pasujące do panoramicznej rozdzielczości...
A tak to trochę chuj.

Pusto tu tak.
Wszędzie trochę puściej się zrobiło...
Chyba muszę wyjechać z Gdańska na trochę. Przestać myśleć, wspominać, analizować błędy.
Powtarzam sobie - nie warto.
Powtarzam - będzie lepiej.

Ale to zależy ode mnie. Więc nie wiem, czy będzie.
Nie ufam sobie.

worms

2008-06-02T16:17:00.001+02:00

The worms eating her october
Were crawling since september
They try to sneak at night
But I know
She'll find some shelter

The worms that ate her october,
Until that final third of november
These days wound time so hard
But she'll be stronger and stronger and stronger ( It's just two words away...)

The worms eating her october
Were crawling since forever
I tore the wound open
But I know she
Already found a new kind of shelter

Time is on her side
She's stronger than anyone or
Anything she's so so so so stronger than me
I betrayed you
I told the truth
This truth was stronger
Than betrayal
Why did I do ?
Why did I wait ?
FUCK ME !

"People, what a bunch of bastards"

2008-05-15T00:50:00.004+02:00

Nadszedł chyba czas na zmiany, także na tym blogu. Uświadomiłem sobie bowiem, że w zasadzie piszę o niczym. O sobie, tylko że mało w tym treści, bo nie zwykłem ujawniać wiele na ten temat. Zostają tylko niezrozumiałe zdania, z perspektywy czasu nawet czasem nie pamiętam, o co w nich chodzi.
Ale pisać trzeba.
Także chyba zaczną się nudnawe felietony z cyklu "Ludzie to niedoskonały gatunek, a poza tym bywają koszmarnie głupi". Nudnawe może i tak, ale nikt nie musi tego czytać.

Zaczynając od blogowania, gadu-gadu, i przede wszystkim portali typu "grono" czy "nasza klasa".
Siedzimy przed swoimi małymi okienkami na świat i udajemy, że żyjemy.
Ja też, oczywiście. Inaczej nie mógłbym wiernie o tym pisać. Poprzez powierzchowne kontakty z masą osób, tak naprawdę nie ma kontaktu. Ludzie są samotni, bo komputer nie jest drugim człowiekiem, to tylko słowa, słowa, słowa. Więzienie słów.
Utworzyłem konto na naszej klasie - ha! Znalazło się 70 istotek, które zaprosiły mnie do znajomych. Kilku wcale nie znam, z wieloma nie mam kontaktu od lat, z kilkoma nie chciałbym. I co? Zamieszczamy te fotki, z cyklu jak to wyrośliśmy, jak to nam się dobrze żyje, czekamy na komentarze, wstrzykujemy sobie dawki endorfiny, przeżywamy te swoje malutkie mentalne orgazmy, kiedy ktoś napisze nam "ojejku, ale się zmieniłeś, nie poznałabym cię na ulicy". Ujawniamy te swoje emocje w opisach na gadu gadu, albo piszemy w nich co robimy, jakby to kogoś obchodziło. Zamieszczamy cytaty, żeby wyjść na oczytanych. A później nawet nie odzywamy się na gg do prawie nikogo, ukrywamy się, bo przecież szanujemy swoją prywatność i wcale nie mamy na rozmowę ochoty!

To jest paskudne na wiele sposobów. Nie rozmawia się już o ważnych rzeczach, bo ważne rzeczy wymagają kontaktu - pełnego kontaktu. Mówimy o pierdołach, o rzeczach mało ważnych, często nawet nam się nie chce. Relacje są spłaszczone i zwulgaryzowane, a emocje wyrażamy za pomocą emotikonek, które później stawiamy już tylko z przyzwyczajenia.

Ja niestety też, ale zamierzam odwyknąć. Jakaś terapia, czy coś?

W każdym razie dręczy mnie to, jak wiele rzeczy. Takoż - to be continued.

fuck you

2008-05-13T13:42:00.001+02:00

There’s a time for us all and I think yours has been
Can you please hurry up cos I find you obscene
We can’t wait for the day that you’re never around
When that face isn’t here and you rot underground

Can’t believe you were once just like anyone else
Then you grew and became like the devil himself
Pray to god I can think of a nice thing to say
But I don’t think I can so fuck you anyway

waste

2008-05-11T02:19:00.003+02:00

Czasem chciałoby się napisać coś takiego... zgrabnego, śmiesznego, ironicznie oddającego obowiązującą sytuację. Takie śmiechy-chichy, tylko że na smutno.
Kurde, chyba nie umiem.

Jestem w trakcie, jeszcze niecały tydzień.
Aż i tylko.
Później jeszcze dwa tygodnie.
I może.
A jeszcze później - już cały świat czeka! - miejmy przynajmiej nadzieję.

A w ogóle to ja ponoć nie mam uśmiechów, tylko uśmieszki.
Pochlebia mi to, mojej badass naturze i wewnętrznej ciemnej stronie mocy.

Beznadziei. Bez nadziei.

2008-04-28T03:25:00.002+02:00

Myślałem, że już upadłem. dostatecznie mocno, dostatecznie nisko, żeby odbić się i znowu wdrapać jakoś po cichu na wysokość oznaczoną jako "dobrze to mi nie jest, ale nie jestem nieszczęśliwy".
Resztki alkoholu jeszcze wędrują w organiźmie, są już same zmęczone, skacowane. Zaraz opuszczą ten lokal, tylko spluną na odchodne. Nie myślałem, że potrafię tyle wypić. Za dużo wódki. za dużo whisky. I kieliszek wina. I szampana.
Trochę whisky chyba jeszcze zostało. I dobrze, za kilkanaście godzin oddam ostatnie rzeczy. Jechać tylko zabrudzoną skmką do brudnego orłowa, wysiąść na brudnym dworcu i oddać brudną siatkę. to wszystko i tyle bo tak! I koniec - mihu będzie się kierował w stronę przyszłości. wobec przyszłości będzie żył, usuwając przeszłość spod kreski ułamkowej. Tylko tej przyszłości nie widać, nie wiem którędy iść i jak. Niby są jakieś poręcze - staram się je łapać, kiedy lecą w moim kierunku, ale one tylko wykrzywiają się - raz to na kształt uśmiechu, raz na kształt przezteatryzowanego grymasu. Jak moje maski. Tylko tak nie swędzą. Za to uciekają, uciekają daleko, na otarcie łez czasem tylko uderzą w skroń na pożegnanie.
Nawet nie pamiętam, o której poszedłem spać. I tajemnicą jest, dlaczego moja lewa dłoń tak boli. Tajemnicą to, co mówiłem niekiedy.

Dzisiaj 28.04.08.
Tak, obchodzę kilka rocznic.
Na swój sposób. To właśnie jedna z nich.
Nie, nie piję.

Zaczyna się kolejny dzień.
Nie mam do tego żadnych powodów, żadnego w tym celu, żadnego skutku.
Ale i tak czasem powtarzam sobie - bądź mężczyzną.
Beznadziei, bez-nadziei.

...

2008-04-27T19:12:00.001+02:00

"Dziewczynka, gdy stanie się kobietą, będzie wiedziała, jak poruszać się w świecie. A w szczególności zrozumie, że gdy ją boli, to tak naprawdę nie boli. Gdy jej się chce, to tak naprawdę jej się nie chce, a gdy nie chce, to właśnie chce. Gdy płacze, to histeryzuje i jest niewdzięczna. Gdy się na coś nie zgadza, to jest wredna i cyniczna. Gdy się cieszy, to się wygłupia, albo jest pijana. Gdy chce ładnie wyglądać, to się mizdrzy, a gdy się kimś zainteresuje, to się puszcza. Gdy się wstydzi, to jest głupia, a gdy się nie wstydzi to jest bezwstydna. Gdy się przy czymś upiera, to przesadza, a gdy się nie upiera, to nie wie czego chce. Jak kocha, to jest naiwna, a jak nie kocha, to jest zimna. Gdy ma ochotę na seks, to jest suką, a gdy nie ma ochoty na seks, to też jest suką. Jeśli chce być kimś – to znaczy, że przewróciło się jej w głowie, a jak nie chce być kimś, to jest głupią kurą. Jeśli jest sama, to znaczy, że nikt jej nie chciał, a jeśli jest z kimś, to znaczy, że cwana. Wtedy też będzie wiedzieć, że gdy dostaje furii – to jej się tylko tak zdaje. W każdym razie, może być pewna, że nie ma żadnych prawdziwych powodów do gniewu i powinna udać się po poradę do psychoterapeuty."

(Wojciech Eichelberger)

Badass

2008-04-20T00:38:00.003+02:00

-Do you always wear shades?
-Always. They help me hide the fact I'm always lying... to women.

...

2008-04-18T12:15:00.004+02:00

Teraz wychodzi to wszystko, uprzednio skrzętnie ukrywane, pokazujące dlaczego nie chciałem z nią być.
Wychodzi chęć posiadania i frustracja, nie miłość.
Będę pamiętał też dobre rzeczy, ale... to nie ona jest w tym momencie ważna.

Czuję się wolny, w głębszym tego słowa znaczeniu. Chcę tworzyć, chcę być. To pierwsze wiosenne promienie słońca, muszę pracować, żeby znów nie spadł deszcz. Ale tak się raczej nie stanie.

Mianowicie - znowu piszę. Piję może chwilowo zbyt dużo... Ale to się zmieni. No i padłem ofiarą konsumpcjonizmu. Poszedłem do największego w Gdańsku monumentu XXI wieku, zwanego Galerią Bałtycką.
3 pary czarnych bokserek, koszula i whisky przywróciły uśmiech na mojej twarzy. ;)

Już niedługo...

"It can't rain all the time"

cutaway

2008-03-27T00:04:00.004+01:00

Frak żem sobie kupił. Angielski. :)

Teraz tylko resztę ubioru skomponować trza.

.

2008-03-19T00:01:00.001+01:00

Urodziłem się niespokojny duchem. A teraz ten duch mota się, bije w ściany swojej więziennej celi, którą nieopatrznie zbudowałem. Tego parszywego marazmu, strachu przed działaniem, niemocy, martwej stabilności.

Usłyszałem kilka prostych słów - że za dużo myślę, za mało żyję. Stwierdziłem to już dawno i pewnie dlatego przestałem na ten temat... myśleć. Teraz, usłyszane z ust drugiej osoby uderzyło mnie, to cholerna prawda.
A i prawda jest taka - rodzisz się, żyjesz, umierasz. Nigdy nie chciałem żałować żadnej rzeczy, którą zrobiłem, nigdy nie chciałem "namieszać". Zawsze bałem się - o siebie i o ludzi. Zawsze bałem się ludzi, nie chciałem nikogo swoimi działaniami urazić, nie chciałem działać przeciwko komuś, nawet gdy było to potrzebne. A przede wszystkim nie chciałem zabiegać o ludzi, bałem się chyba. I w ten sposób mało kto zabiegał i o mnie.

Każde działanie zależy od innych osób - nie ma ich, nie ma działania.
Moje działania były z góry skazane na porażkę, bo źle do nich podchodziłem.
Chciałbym, żeby ktoś wytłumaczył mi, jak powinienem...

Niespokojny duch, ciągle.
Chciałbym przeżyć jeszcze kilka chwil, których nie zapomnę.

Chyba..

2008-03-04T23:41:00.001+01:00

Chyba raczej.. potykam się co chwilę.
Ale będzie lepiej, będzie dobrze.

(będzie?)

A New Beginning!

2008-02-10T00:13:00.000+01:00

kiedy tak patrzę w przeszłość - nie powiem, żebym był zadowolony z tego co widzę. Szedłem pewną drogą, która zaprowadziła mnie do miejsca.. które w zasadzie jest ciemne i nieprzyjazne.
Nieprzyjazne i kurewsko samotne. Tak być nie może!

Za dużo było negacji, za dużo strachu przed człowiekiem, za dużo wychodzenia poza nawias.
Za dużo smutku z przyzwyczajenia.

Trzeba się czasem wziąć za siebie. Iść do przodu, a nie uciekać jak najdalej.
Brakuje mi ludzi, nadal. I wiem, że będzie mi ich brakowało. Że sami się nie pojawią, dopóki sam o to nie zadbam, to tak działa.
I nie, żebym był na straconej pozycji - po prostu jest nienajlepsza. :)
Jestem socjofobem, jestem paranoikiem, jestem odludkiem - ale zamiast żonglować idiotycznymi określeniami i użalać się nad sobą, powinienem już dawno to zmienić.

Nigdy nie jest za późno. Przynajmiej nie powinno być.
Czasem trzeba zawrócić, iść z powrotem do najbliższego rozdroża i przemyśleć inne możliwości. To nie jest łatwe, cholera, ale mam nadzieję, że dam radę.
Potrzebuję tego, a żeby to osiągnąć, potrzebuję ludzi. pomocy. wiosny.
Odrobiny uśmiechu i prawdziwych emocji. ;]

Idę naprzód.

.

2008-01-22T00:01:00.001+01:00

ja...
lubię ludzi
to nie tak, że nienawidzę
że nie zbliżam się
nie daję po sobie poznać
że mnie nie poznają

ja lubię
obserwować z daleka
chodzić po ich śladach
wydeptanych
mój mały Estragonie
gdzie teraz pójdziesz?

ja lubię
przypatrywać się
gdy mnie nie widzą
najbardziej lubię łzy
Salomea płacze
ograbiona przez boga
z niecnoty
ja patrzę jakbyśmy
byli kochankami

kocham ludzi
i tylko w całej
mojej samotności
odezwać się słowem
nie mam odwagi

12.01.08

c.d.

2007-12-16T21:40:00.000+01:00

Śmierdział, przeraźliwie śmierdział, gdy podszedł do mnie. Śmierdział w zasadzie typowo pijacko, jak każdy menel, nic co by mnie zazwyczaj zdziwiło. Ale zdziwiło i otrzeźwiło w pewien sposób, tak że byłem w stanie wyłapać słowa
-Wstawaj pan z tego śniegu, bo cię znajdą na wiosnę!
Przebiśnieg. Tak by mnie nazwali.?

Gorąca herbata, zimny prysznic, zimna herbata i gorący prysznic. Zakręciło mi się w głowie od tego dualizmu temperatur. A jednak! Wybrałem ciepłą (nie wrzącą!) kawę i gorącą kąpiel. Gdy już nasiąkłem dostatecznie i rozbudziłem się kofeiną, mogłem iść spać. Człowiek istotą pełną sprzeczności.
A ścieląc się, słaniając na nogach w śmiesznym tańcu, myśli klaskały do rytmu.
Co znaczy druga osoba wobec Wieczności? Co znaczy wieczność wobec Drugiej Osoby? Skąd to gówno przychodzi do głowy?
Mówią że życie bez miłości jest nic nie warte.
Zapytam - dlaczego nic nie warte jest życie z brakiem miłości? Mi brakowało tej miłości namiętnie, brakowało mi oddechu, czucia, uczucia, odczucia piękna. Chciałem dobrowolnie poddać się tej iluzji, bo iluzją ludzie żyją, iluzją trawy rosną. Rzeczy są piękne, bo w naszej iluzji całego, całościowego świata rozdzielamy, wyrywamy po kolei i stawiamy na coraz to innych półkach, wywyższając i poniżając. Ja wywyższyłem Ją, całkiem świadomie i zdeterminowanie. By w myślach moich przywoływać Ją każdego wieczora, chociaż tego niewarta, ugodzić przysłowiową strzałą, nie Amora nawet, raczej Mnemnosyne. Pamiętać. Cel i strzał. Upadlałem się w tym psychicznym samozadowolesmuceniem. Serce też kochać chce, strzelać miłosnym płynem.
A gdy wystrzelało się ze wszystkich złudzeń, prawdę przepowiedziawszy czy kłamstwo (ważna przepowiednia dzisiaj, kto ją jutro będzie pamiętał?), sen napadał na powieki. Do jutrzejszego upokorzenia, lampko nocna. Do jutrzejszej klęski, wieszaku na ubrania.

Zima - katharsis

2007-11-28T22:27:00.000+01:00

"Kochasz ją, kochasz!" - zdały się wykrzykiwać płatki śniegu, uderzając jednocześnie w moją twarz - zziębniętą już i tak doszczętnie. Te zimowe spacery, tyle spraw do przemyślenia. I las, biały teraz, biały i czysty jak rękawiczki chirurga. I owy las zdawał się wykonywać operację na mojej psyche. Przecinał najbardziej szczere zapewnienia, otwierał mnie i wyciągał na wierzch bolesne wspomnienia. Bez znieczulenia.
"Kochasz, ona jedyną!" - szumiały drzewa, wcale nie złowieszczo. Błagalnie raczej, jakby od tego zależało ich zdrętwiałe życie, jakby to moja miłość miała spowodować powrót liści na ich gałęzie.
I w miłosnym nakazie wydawały się milczeć nawet i moje ręce. Zziębnięte do kości zdrajczynie, przeczesując włosy moje, niezgrabnie imitując jej ręce...
"Bo to ona najbardziej delikatna, niematerialna i odległa, prawie jak duch. Duch, który nie straszy, zwiastuje jedynie szczęście nadchodzącej wiosny. I przynosi je w końcu, ona miała być moim szczęściem, jakkolwiek by to szczęście nazywać, moim wymarzonym wyniesionym ponad wszystko cierpieniem, obietnicami, że się nie opuścimy, aż do... I wspólnymi wieczorami przy kominku."

A chwilę później ręce owe wrzynając się kurczowo paznokciami w tkankę, znowu naśladowały jej ból. Ból, który kierował na nią wszelkie reflektory, ludzi, który był najlepszą reklamą. Który sprowadzał nieszczęście i gubił człowieka takiego jak ja.
I nie wiem, czy to fatum moje, ale zgubiłem się w owym lesie, tak silnie o tym myślałem. W zasadzie, dylematy na temat Tej Osoby prysły w tym momencie. Mróz otrzeźwia przecież szybko - jednak w tym przypadku niedostatecznie mocno...
Nawet nie pamiętam o czym myślałem, kiedy przysiadłem pod jakimś drzewem ze zmęczenia i zimna. Zdawałem sobie sprawę z tego wszystkiego... Ale są jednak ludzkie ograniczenia, których przekraczać nie należy - owocuje to tragicznymi skutkami. Swoją dawkę cierpienia na ten wieczór przekroczyłem stanowczo. Wstrzyknąłem sobie to całe uczucie, całą esencję tego, co zbierało się już od dłuższego czasu. W zasadzie było wszystko jedno. kiedy poczuję się zbyt dużo, trzeba to odbić. Nie czuć - zimna, złości, życia. Czy chciałem, czy nie, mogłem tam zdechnąć z tego całego nieczucia i nie robiło mi to różnicy. Znieczulenie więc w końcu nadeszło, wreszcie zaczęło działać, tak jak to bywa - pod koniec zabiegu...

.

2007-10-20T23:10:00.000+02:00

Szaro, zimno i deszczowo?

"W duchu tylko."

Cienie

2007-09-30T22:11:00.000+02:00

Cień czasu, cień człowieka, cień pocałunku, cień życia, cień mnie

najbardziej realne te głosy, których tak naprawdę nie usłyszałem.
najbardziej bliska ta dłoń, która tylko w śnie..

i dzwięki, wcale nieludzkie, niezwierzęce nawet.
"ważne jest tylko tu i teraz!"

A ciężko jest sprawić by "tu i teraz" naprawdę stało się ważne.