okruch

Jak ćma do żarówki leci, lgnę do Ciebie, chciałbym chodzić za Tobą ile tylko się da - rysuję Cię, gdzieśtam w obszarach, które jeszcze nie uległy zakurzeniu. Chociaż nie umiem rysować, to staram się jak tylko mogę.
Nie wiem po raz kolejny co robi ze mną desperackie poczucie bycia człowiekiem. Chciałbym gwiazdy z nieba.
Jak ćma mylę się, nie nazwę Ciebie księżycem, już nie.

Chyba potrzebuję.


nie, nie do Ciebie lgnę, próbuję się uwolnić, tylko w złą stronę.

.

Sesja z Aleksandrą ;)

.

A gdybym czuł się naprawdę tak?
Nie chce mi się pisać, nawet nie mam o czym.
Dużo życia na zewnątrz, współmiernie mało gdzie indziej.